Verbazing over hoe slordig de Target2 discussie wordt gevoerd

Vandaag staan de kranten vol over Target2. Dat is een systeem van de centrale banken waarbij alle private banken in de eurozone (ieder in zijn eigen land) tegoeden aanhouden. En waar private banken, tegen onderpand, geld kunnen lenen. De wereld staat op zijn kop, want moet je eens kijken: de zuidelijke landen staan rood en de noordelijke staan positief. Jeemig de peemig!

Zie bijvoorbeeld dit plaatje in dit working paper:

Ik moest zelf even op mijn achterhoofd krabben bij al deze discussie. Er wordt namelijk een subtiele denkfout gemaakt en de media lijken dit punt in alle drukte over het hoofd te zien. De originele bronnen die dit soort plaatjes laten zien (Bundesbank: ziehier) spreken namelijk niet over rekeningsaldo van verschillende landen maar: settlement balances. Ofwel: verrekensaldo. Het saldo van hoe het kapitaal door Europa stroomt. En dat ziet er als volgt uit:

Ik wil niet zeggen dat er in Europa niets aan de hand is, wat betreft monetair beleid en de eurocrisis, maar dat nu de hele wereld als een kip zonder kop gaat doen alsof door die zogenaamde roodstanden in Target2 de boel kan omvallen is lariekoek. Er staat geld in allerlei euro-landen uit en daar staat onderpand tegenover. En alleen als het onderpand slecht is dan wordt er ergens verlies geleden. En ja, de eisen aan onderpand zijn versoepeld en ja, de situatie is ernstig in Europa.

Maar een settlement balance blijft toch echt wat anders dan een account balance.