Over komkommernieuws gesproken. Een bericht in Münschense krant (door een stagair) over 2 kapotte bloempotten leidt tot ware Twitter-hype waarin de Duitsers eindelijk eens trending worden met:#blumenkübel.
Jan en allemaal springt erop. Een korte verhalenschrijver schrijft 140 karakters waaruit blijkt dat het het werk van aliens is, er komen you-tube filpmjes en de redactie van ZDF-online die eerder voor de lol twitterde dat het om 19.30 vanavond op de buis zou komen, kreeg talloze re-tweets. Ook leuk: spaarbank sprong erin en meldde dat blumenkübel ook gedekt worden in hun inboedelverzekering..
Heerlijk. Dit gaat nergens over en om het feest compleet te maken heb ik dus maar eens gekeken of het lukt om alle trending topics in één tweet te doen. Dat werd: #NaomiCampbell #twitpict her Last Airbender at the Leadership summit to take #Dilma #Arkham #RMK #Inception flight with 2 #blumenkübel.
Helaas had ik niet genoeg ruimte om het laatste topic toe te voegen, want dat was dan de afsluiter van de zin geworden,... while Naomi sighed: #icantbewithsomeone and most certainly not a chap called Charles Taylor....
donderdag 5 augustus 2010
woensdag 4 augustus 2010
Lubbers leest de les: letterlijk en figuurlijk
Kamerdebat over de informatie is voorbij. Lubbers heeft de tweede kamer op een oprechte wijze de les gelezen. Hij verduidelijkte zijn werkwijze en gaf openhartig toe (zoals ook in zijn verslag) dat hij niet geslaagd was in zijn opdracht. Maar gaf ook aan dat iedereen vond dat rechts onderzocht moest worden en hij daarin meegegaan is. Waar heel twitterend en jeugdig Nederland vooral zich richtte op de ouderdomskenmerken bij Lubbers, was het voor wie alleen audio had (ondergetekende in het eerste deel van reactie Lubbers) duidelijk dat er aan de scherpte bij Lubbers nog niets ontbreekt.
Het gevraag naar opdracht om meerderheids-alternatieven onderzoeken beantwoordde hij eigenlijk door te zeggen (geparafraseerd): Iedereen heeft mij op donderdag de kop gek gezeurd dat ik op zoek moest naar rechtse samenwerking. Dat heb ik gedaan en hier was mijn keuze om ruimer dan opdracht te zoeken, want anders draaien we telkens cirkeltjes en moet ik weer naar de koninging zonder resultaat. Ik ben alle stappen transparant geweest, heb verder niemand op die vrijdag een kamerdebat horen aanvragen, maar wel nu, nu de uitkomst niet bevalt. U doet alsof het proces niet klopt maar klaagt dus vooral omdat de uitkomst u niet bevalt.
Pechtold en Cohen deden nog wat zwakke pogingen. Meest opmerkelijk was eigenlijk de meeting of minds met Slob van Christenunie (duidelijke vragen, duidelijk antwoord) en met SP (Roemer). Roemer accepteert de situatie, maar gaat voor het geval dat toch op zoek naar zijn variant. Heel verstandig, want je weet maar nooit of het drietal uit de moeilijke puzzel komt (hoe in de eerste kamer een meerderheid te verwerven voor dit minderheidskabinet..)?
Zo wordt de formatie een boek in vele delen. Het zou mij daarbij ook niet verbazen als we alsnog, na lang onderzoek opstelten en VVD-CDA-PVV uitkomen op een roemer of midden-variant. Dan hebben zowel VVD als CDA hun goede wil getoond en de PVV achterban niet van zich vervreemd. En heeft uiteindelijk eigenlijk de kiezer het nakijken. Maar Den Haag watcher Frits wester twitterde mij hierover zojuist terug dat hij dat niet waarschijnlijk acht: '@deWittJohan nee denk ik niet lijkt kansloos.'
We gaan het zien.... want dit duurt nog wel even.
Het gevraag naar opdracht om meerderheids-alternatieven onderzoeken beantwoordde hij eigenlijk door te zeggen (geparafraseerd): Iedereen heeft mij op donderdag de kop gek gezeurd dat ik op zoek moest naar rechtse samenwerking. Dat heb ik gedaan en hier was mijn keuze om ruimer dan opdracht te zoeken, want anders draaien we telkens cirkeltjes en moet ik weer naar de koninging zonder resultaat. Ik ben alle stappen transparant geweest, heb verder niemand op die vrijdag een kamerdebat horen aanvragen, maar wel nu, nu de uitkomst niet bevalt. U doet alsof het proces niet klopt maar klaagt dus vooral omdat de uitkomst u niet bevalt.
Pechtold en Cohen deden nog wat zwakke pogingen. Meest opmerkelijk was eigenlijk de meeting of minds met Slob van Christenunie (duidelijke vragen, duidelijk antwoord) en met SP (Roemer). Roemer accepteert de situatie, maar gaat voor het geval dat toch op zoek naar zijn variant. Heel verstandig, want je weet maar nooit of het drietal uit de moeilijke puzzel komt (hoe in de eerste kamer een meerderheid te verwerven voor dit minderheidskabinet..)?
Zo wordt de formatie een boek in vele delen. Het zou mij daarbij ook niet verbazen als we alsnog, na lang onderzoek opstelten en VVD-CDA-PVV uitkomen op een roemer of midden-variant. Dan hebben zowel VVD als CDA hun goede wil getoond en de PVV achterban niet van zich vervreemd. En heeft uiteindelijk eigenlijk de kiezer het nakijken. Maar Den Haag watcher Frits wester twitterde mij hierover zojuist terug dat hij dat niet waarschijnlijk acht: '@deWittJohan nee denk ik niet lijkt kansloos.'
We gaan het zien.... want dit duurt nog wel even.
Labels:
NLPolitiek
Kamerdebat over verslag informateur... eerste vragenronde
Tja, het is en blijft een ingewikkelde situatie. Lubbers wilde aan de slag, op zoek naar meerderheidscoalities, maar dat kwam moeilijk van de grond. PVV, CDA en VVD wilde ook minderheidskabinet onderzoeken, zo blijkt uit zijn verslag. En hij dacht nog even: ik geef mijn opdracht terug, maar besloot iets anders. Hij liet de heren zelf een route kiezen en trok een beetje zijn handen van het proces af.
Daarmee is Lubbers de pragmatische realist die hij altijd was. Als ergens sterke politieke wil is, heeft het geen zin om andere routes te gaan bewandelen. En omwille van de bijzondere situatie in het land en qua overheidsfinanciën, is pragmatiek geboden. Lubbers had een plan klaarliggen voor manier waarop de drie partijen zouden kunnen werken: de drie partijen legden dat echter naast zich neer. Geen eenvoudig parket en dat lees je dan in het eindverslag terug.
In dat licht bezien vind ik het vrij onfatsoenlijk dat de niet tevreden partijen in de tweede kamer op allerlei manieren over de informateur heen struikelen. Dat is meer omdat ze niet krijgen wat ze willen, dan dat ze echt geïnteresseerd zijn in de uitkomst of werkwijze/dillema's voor Lubbers. Wat een mooi debat had kunnen worden, wordt nu een soort herhaald verkiezingsdebat na afloop.
Nu even luisteren naar Lubbers....
Daarmee is Lubbers de pragmatische realist die hij altijd was. Als ergens sterke politieke wil is, heeft het geen zin om andere routes te gaan bewandelen. En omwille van de bijzondere situatie in het land en qua overheidsfinanciën, is pragmatiek geboden. Lubbers had een plan klaarliggen voor manier waarop de drie partijen zouden kunnen werken: de drie partijen legden dat echter naast zich neer. Geen eenvoudig parket en dat lees je dan in het eindverslag terug.
In dat licht bezien vind ik het vrij onfatsoenlijk dat de niet tevreden partijen in de tweede kamer op allerlei manieren over de informateur heen struikelen. Dat is meer omdat ze niet krijgen wat ze willen, dan dat ze echt geïnteresseerd zijn in de uitkomst of werkwijze/dillema's voor Lubbers. Wat een mooi debat had kunnen worden, wordt nu een soort herhaald verkiezingsdebat na afloop.
Nu even luisteren naar Lubbers....
Labels:
NLPolitiek
maandag 2 augustus 2010
Opgestaan, plaatsje vergaan maar PvdA verontwaardigd en bezorgd...
Job Cohen heeft het niet makkelijk. Hij is niet ingewerkt in zijn eigen partij en moet nu partijpolitiek doen, net als Zalm dat opeens moest doen, jaren geleden. Voor zowel Zalm als Cohen geldt echter dat ze betere bestuurders zijn dan partijleiders/partijpolitici. Dat blijkt eens te meer nu Cohen opeens aangeeft dat er gepraat zou moeten worden over CDA-PvDA-VVD en niet over minderheidskabinet over rechts (NRC). Hij richt zijn pijlen op de informateur die buiten zijn boekje zou gaan. En ook Groen Links en D-66 steunen de gedachte dat er geen rechts kabinet moet komen.
Mij lijkt al die verontwaardiging onterecht. De bal heeft bij links gelegen en ze hebben hem - om welke reden dan ook - niet opgepakt. Dat de consequentie is dat er dan een ander kabinet kan komen, was en is voor iedereen duidelijk. Maar Cohen hecht wellicht zodanig aan bestuurlijke continuïteit dat hij nu gevangen zit in zijn eerdere positie dat er geen CDA-PvdA-VVD kabinet zou moeten komen (Trouw):
Gevraagd naar de mogelijkheid van een kabinet met de traditionele volkspartijen - VVD, PvdA en CDA - zei hij: „Daarvan heb ik gezegd dat ik dat niet wil”. Zo'n kabinet voldoet volgens Cohen niet aan de wens van de PvdA om een zo progressief mogelijke coalitie te krijgen. „Het zou ook een coalitie zijn waarin twee verliezende partijen meedoen en één winnende en de andere twee winnende partijen aan de kant worden gezet”, zei hij.
Dus waar staan we nu? Veel partijpolitiek gedonderjaag. Een CDA die toch zijn bestuurdersverantwoordelijkheid neemt en een PvdA/links dat zijn verlies niet kan dragen en dat nu een kamerdebat gaat plannen. Want het zit links niet lekker dat Rutte na het mislukken van paars plus nu duidelijk aangeeft geen zin meer te hebben in varianten met PvdA erbij. Tja, de linkse partijen hadden iets teveel gerekend op een zoektocht naar een meerderheidskabinet en niet een minderheidskabinet.
Waarmee duidelijk wordt dat de Nederlandse politiek op dit moment stevig verward is. Juist een zo gelijkmatige uitslag in de verkiezingen zal tot gevolg hebben dat de kans op een minderheidskabinet groter wordt. We zitten in een historisch nieuwe situatie en oude gedachten/voornemens of verwachtingen passen daar niet bij. Sterker nog: juist een minderheidskabinet kan ook de linkse partijen meer invloed geven dan ze zelf beseffen. Want een Rutte die op rechts concessie doet, zal ook af en toe met een afspraak op links de PVV in bedwang willen houden. Dat wordt dan letterlijk laveren, maar dat moet ook bij deze verkiezingsuitslag.
Interessant is dat de figuur van het door links ingelaste kamerdebatje uitstekend past bij een minderheidskabinet. Waar ik me bij een coalitieregering nogal gestoord heb aan het feit dat tweede kamer om de haverklap over alle onderwerpen op detail wil meesturen; bij een minderheidsregering past die werkwijze veel beter. De kamer praat veel en vaak mee en afhankelijk van de discussie en politieke wind wordt er een koers bepaald. Niet het beste voor het land misschien - in termen van continuiteit -, maar wel representatief voor het politieke en kiezers-landschap van dit moment.
Ofwel: PvDA kampt met een duidelijk gevalletje opgestaan, plaatsje vergaan. Links moet daarom niet nu zeuren, en niet de buitenwacht de schuld geven maar de eigen knopen gaan tellen en de issues bepalen waarop ze in de komende periode, mét het minderheidskabinet, het rechtse geluid zouden kunnen indammen.
Mij lijkt al die verontwaardiging onterecht. De bal heeft bij links gelegen en ze hebben hem - om welke reden dan ook - niet opgepakt. Dat de consequentie is dat er dan een ander kabinet kan komen, was en is voor iedereen duidelijk. Maar Cohen hecht wellicht zodanig aan bestuurlijke continuïteit dat hij nu gevangen zit in zijn eerdere positie dat er geen CDA-PvdA-VVD kabinet zou moeten komen (Trouw):
Gevraagd naar de mogelijkheid van een kabinet met de traditionele volkspartijen - VVD, PvdA en CDA - zei hij: „Daarvan heb ik gezegd dat ik dat niet wil”. Zo'n kabinet voldoet volgens Cohen niet aan de wens van de PvdA om een zo progressief mogelijke coalitie te krijgen. „Het zou ook een coalitie zijn waarin twee verliezende partijen meedoen en één winnende en de andere twee winnende partijen aan de kant worden gezet”, zei hij.
Dus waar staan we nu? Veel partijpolitiek gedonderjaag. Een CDA die toch zijn bestuurdersverantwoordelijkheid neemt en een PvdA/links dat zijn verlies niet kan dragen en dat nu een kamerdebat gaat plannen. Want het zit links niet lekker dat Rutte na het mislukken van paars plus nu duidelijk aangeeft geen zin meer te hebben in varianten met PvdA erbij. Tja, de linkse partijen hadden iets teveel gerekend op een zoektocht naar een meerderheidskabinet en niet een minderheidskabinet.
Waarmee duidelijk wordt dat de Nederlandse politiek op dit moment stevig verward is. Juist een zo gelijkmatige uitslag in de verkiezingen zal tot gevolg hebben dat de kans op een minderheidskabinet groter wordt. We zitten in een historisch nieuwe situatie en oude gedachten/voornemens of verwachtingen passen daar niet bij. Sterker nog: juist een minderheidskabinet kan ook de linkse partijen meer invloed geven dan ze zelf beseffen. Want een Rutte die op rechts concessie doet, zal ook af en toe met een afspraak op links de PVV in bedwang willen houden. Dat wordt dan letterlijk laveren, maar dat moet ook bij deze verkiezingsuitslag.
Interessant is dat de figuur van het door links ingelaste kamerdebatje uitstekend past bij een minderheidskabinet. Waar ik me bij een coalitieregering nogal gestoord heb aan het feit dat tweede kamer om de haverklap over alle onderwerpen op detail wil meesturen; bij een minderheidsregering past die werkwijze veel beter. De kamer praat veel en vaak mee en afhankelijk van de discussie en politieke wind wordt er een koers bepaald. Niet het beste voor het land misschien - in termen van continuiteit -, maar wel representatief voor het politieke en kiezers-landschap van dit moment.
Ofwel: PvDA kampt met een duidelijk gevalletje opgestaan, plaatsje vergaan. Links moet daarom niet nu zeuren, en niet de buitenwacht de schuld geven maar de eigen knopen gaan tellen en de issues bepalen waarop ze in de komende periode, mét het minderheidskabinet, het rechtse geluid zouden kunnen indammen.
Labels:
NLPolitiek
Abonneren op:
Berichten (Atom)